پنج يا شش سال . و از نخبة المقال معلوم شود كه ولادت در سنهء 1118 بوده چنان كه فرموده : و البهبهاني معلّم البشر * مجدّد المذهب في الثاني عشر أزاح كلّ شبهة و ريب * فبان للميلاد كنه الغيب ( 1118 ) برهه‌اى از عمر خويش در بهبهان توقف فرموده آن‌گاه منتقل شد به كربلاى معلا و مىخواستند از كربلا نيز منتقل شوند امام عليه السّلام را در خواب ديدند كه فرمودند : نمىپسندم براى تو كه از بلاد من بيرون شوى لاجرم در كربلا اقامت فرمود و طلبهء علوم به خدمتش اجتماع كردند و از بركات آن جناب استفادهء علوم نمودند و فوايد آن جناب براى علما بسيار گشت و اركان اخباريين درهم شكست « 1 » . تلميذش شيخ ابو على در منتهى المقال فرموده كه ، قريب شصت كتاب تصنيف فرموده « 2 » و شمرده جمله‌اى از آنها را كه بعضش اين است : شرح مفاتيح ، و تعليقه بر رجال ميرزا ، و حاشيه بر شرح ارشاد مولانا اردبيلى ، و حاشيه بر وافى ، و رساله‌اى در اجتهاد و رساله‌اى در اصالهء برائت ، و رساله‌اى در حيل شرعيه در ربا ، و فوائد حائريه ، و رسائلى در طهارت ، و صلات به فارسى ، و أيضا به عربى « 3 » ، و در حج به فارسى ، و در معاملات ، و در قياس ، و در بيان جمع بين الاخبار ، و رساله‌اى در حلّيت جمع بين فاطميتين و رد كرده در آن قول شيخ يوسف بحرانى را كه حكم كرده به حرمت و به فساد عقد ، و دو رساله در استحباب نماز جمعه ، و رسائلى در حجيت استصحاب و بيان حكم عصير عنبى ، و در حجيت اجماع ، و در عدم اعتداد به رؤيت هلال قبل از زوال ، و در مناظرهء خويش با فاضلى از علماى عامه در استحالهء رؤيت على اللّه سبحانه ، و در احكام عقود ، و در احكام حيض ، و در اصول اسلام و ايمان ، و در تسميهء بعض اولاد ائمه عليهم السّلام به اسم خلفاى جور ، و رساله‌اى در فساد عقد بنت صغيره براى

--> ( 1 ) . منتهى المقال ، ج 6 ، ص 178 ( 2 ) . همان ، ج 6 ، ص 180 ( 3 ) . ظاهرا همان مصابيح اوست كه در طهارت و صلات است كه من زيارت كردم آن‌را با رساله‌اى ديگر كه در جواب سؤال‌هايى بود كه از آن بزرگوار شده بود و يكى از تلامذ آن مرحوم ، آن را جمع كرده بود ( منه رحمه اللّه )